Masyw Olimpu stał się niezwykle bujnym ekosystemem - obecnie jest tam Park Narodowy Olimpu

 

Przyroda

Sprzyjące warunki klimatyczne (łagodne zimy i bardzo wysokie opady) i niedostępność dla ludzi sprawiły, że masyw Olimpu stał się niezwykle bujnym ekosystemem. I co istotne, w takim stanie przetrwał do naszych czasów. Od 1937r. znaczny jego teren obejmuje Park Narodowy Olimpu (był to pierwszy Park Narodowy w Grecji). Chroni on niebywałe bogactwo fauny i flory oraz krajobrazu. Masyw Olimpu jest siedliskiem 32 gatunków ssaków, w tym: saren, jeleni, dzików, borsuków, żbików, lisów, wilków, szakali. Żyje tu 108 gatunków ptaków, w tym wiele drapieżnych. Występuje tu też duża różnorodność motyli. Bogactwo flory jest doprawdy imponujące. W parku rośnie blisko 1700 gatunków roślin - ziół, mchów, krzewów i drzew. Drzewostan stanowią głównie sosny, jodły, buki, dęby, kasztany i platany, a nawet wiekowe cisy. Większość z gatunków fauny i flory nie występuje w innych rejonach Grecji, toteż Olimp stał się obiektem zainteresowania naukowców z całego świata. W 1981r. UNESCO ogłosiło go międzynarodowym Rezerwatem Biosfery, wpisując go na listę największych skarbów ludzkości.

Olimp, podobnie jak inne masywy górskie, charakteryzuje się piętrowym układem roślinności. Jednak na skutek specyficznego mikroklimatu, a także ukształtowania terenu granice pięter nie są zbyt wyraźne. Roślinność jest rozmieszczona kolejno w czterech piętrach:
Pierwsze piętro (300-500m) zajmują gęste lasy liściaste (dęby, kasztanowce) pełne krzewów i dzikich kwiatów.
Drugie piętro (500-1800m) w części niższej porastają mieszane lasy sosnowo-bukowe, poszyte mirtami, jałowcem, żarnowcem. Można tu spotkać paprocie oraz poziomki. W wyższych partiach zaznacza się dominacja drzew iglastych.
Trzecie piętro (1800-2100m) porasta już wyłącznie las sosnowy z dominującą tu sosną Heldreicha (Pinus heldreichi). Pnie drzew, dochodzące do 2-metrowej średnicy, opierają się na gęstej sieci korzeni, często wychodzących na powierzchnię, oplatających skały i kamienie.
Czwarte piętro (od 2100m) zajmują skarłowaciałe sosny, które rzedną miarę wzrostu wysokości. Powyżej kosówki powierzchnia pokryta jest już tylko kępkami kłującej trawy.
Dalej w górę zaczyna się pas skalistych turni, piargów i drobnych płytek skalnych pochodzących z rozkruszonych łupków. Teren jest całkowicie pozbawiony gleby, wody i roślinności. Pomiędzy skalistymi graniami są kotlinki, w których spotkać można duże płaty wiecznych śniegów. Nie topią się one nawet latem.

wstecz dalej

 
STAT4U