Ateńczyk Myron był jednym z najwybitniejszych rzeźbiarzy greckich. Tworzył w latach 480-445 p.n.e. Był mistrzem rzeźby realistycznej, dynamicznej i perfekcyjnej technicznie. Najczęściej przedstawiał postacie bogów greckich (Zeus, Atena i Herakles w Herajonie), herosów, ale także atletów (oprócz słynnego dyskobola wiemy o posągu Ladasa) – każdy z tych tematów pozwalał na ukazanie aktu męskiego.

Dyskobol Myrona to klasyczna rzeźba z brązu przedstawia atletę rzucającego dyskiem (stąd nazwa „dyskobol”). Postać jest wyidealizowana, ale ukazana w pełni realistycznie, z oddaniem naturalnego ruchu. Autor ukazał ten ruch i wewnętrzny dynamizm postaci w sposób zrównoważony i opanowany. Sportowiec jest ukazany tuż przed wyrzuceniem dysku - tak jakby w spoczynku, pomiędzy odchyleniem dysku do tyłu, a wyrzuceniem go. Brak emocji na twarzy postaci sugeruje ogromne skupienie.

Autentyczna rzeźba brązowa dłuta Myrona nie zachowała się do współczesności – została zrekonstruowana na podstawie późniejszych rzymskich kopii, wykonanych z zupełnie innego materiału - marmuru. Użycie marmuru wiąże się z dodatkowymi wyzwaniami - jest znacznie cięższy i bardziej kruchy niż brąz, stąd też dodatkowe podpórki, jak widoczny tu pień, na którym wspiera się postać oraz podpórka dłoni.